Eef zoekt het uit - ook voor zichzelf #3

De dood. Ik keek naar mijn jaarkaart aan het einde van 2024. Elk jaar trek ik uit de Grote Arcana van de tarot een jaarkaart voor mezelf. Dit jaar viel 'de Dood'. Een kaart die vaak afschrikt, maar ik wist meteen: dit gaat juist over een nieuw begin. Loslaten van het oude, zodat het nieuwe kan stromen.

En ergens wist ik al direct dat dat klopte. Op 2 december 2024 kregen we de sleutel van ons nieuwe huis. Een avontuur waar we nog geen idee van hadden wat ons te wachten stond. Als buren, samen met onspap en onsmam op een magische plek in de natuur. Een plek waar onze studio nóg mooier kon worden dan we ooit hadden durven dromen.

Nu, op de allerlaatste dag van het jaar, kijk ik terug en besef ik hoeveel wijsheid de Dood-kaart me heeft gebracht. Niet alleen liet ik mijn fijne huis en onze studio in Oss los, ik kreeg ook een nieuwe baan. Een werkplek waar twee werelden écht samen kunnen bestaan. Een plek waar ik als Verpleegkundig Specialist en therapeut in de GGZ alle ruimte heb om écht holistisch te werken, iets wat een groter deel van mijn verhaal blijkt te zijn dan ik ooit had durven dromen.

Ik koos dit jaar ook met volle overgave voor liefde. Voor de liefde die ik al 12,5 jaar voel voor Dennis. Die liefde die zo diep gaat dat ze soms beangstigend kan zijn. Ik besloot ervoor te kiezen en me niet te laten tegenhouden door 'wat als…'. Dat liet ik los. Ik omarmde alle warmte en gevoelens van het nu.

De Dood kwam plotseling ook dichtbij. Mijn broer belde verdrietig: bij mijn 28-jarige schoonzus was borstkanker geconstateerd. Mijn grootste angst voor verlies werd ineens realiteit. Het leek een nachtmerrie die werkelijkheid werd.

Toch leerde ik in dit verdriet dat het mogelijk is om kracht, moed en liefdevolle verbinding te ervaren, zelfs in moeilijke tijden. Mijn schoonzus, sterk, onuitputtelijk en vol positiviteit, vocht een jaar lang door chemokuren heen. Haar moed en doorzettingsvermogen lieten zien wat het betekent om werkelijk te strijden. Het resultaat was het best mogelijke dat we konden hopen: een overwinning en een mega stap naar herstel!

Dit jaar leerde ik mijn eigen verhalen los te laten. Verhalen die mijn hoofd bedacht, mijn eindeloze verhalenmachine. Voor het eerst voelde ik dat mijn lichaam en ik heel zijn, ook als ik mezelf soms anders ervaar. Ik hoef niet alles te fixen; loslaten maakte juist ruimte voor mijn échte verhaal. Het verhaal dat mij gekozen heeft. Voor het eerst kon ik diepe rust ervaren. Op een gezonde en liefdevolle manier voor mezelf zorgen. Volledig ja zeggen tegen mijn wortels, de plek waar ik vandaan kom, het verhaal van mijn familie. Ik kon het doorvoelen, erkennen, begrijpen en loslaten. Door dit alles ontstond ruimte. Ruimte voor herstel, voor nieuwe mogelijkheden, voor mijn eigen plek.

2025 heeft me laten zien wat het betekent om los te laten, te vertrouwen, te kiezen en te durven. Omdat dit alles namelijk niet zorgt voor een einde, maar voor een nieuw begin.

Want loslaten betekent niet verliezen. Het betekent ruimte maken voor leven. Voluit leven. En dat gun ik jou ook.

Op naar 2026!